Life Canvas

หลังจากสงบสติอารมณ์เรียบร้อยแล้ว...

อาจงงกันว่าอีบ้านี่มันแนวไหนวะ จั่วหัวก็ซะอย่างงั้น เข้ามาดันจิตหลุดหนักกว่าหัวเอ็นทรี่ซะอีก

 

คืองี้ครับ...

มีคนรู้จักคนนึง สมมติชื่อว่า "แบ๊ก" ละกัน (ชื่อไม่สมมติก็ไม่ต่างจากนี้เท่าไหร่หรอก)

มันเป็นเด็กปี 1 เมื่อ 2 ปีที่แล้ว เข้ามาในชุมนุมที่ต้นเคยอยู่เนี่ยแหล่ะ 

(ปัจจุบันก็ยังช่วยบ้าง ตามกระแสศรัทธาส่วนบุคคล)

ทีนี้ ลองนึกสภาพนะ ว่าเด็กคนนึง เข้ามา และถือกล้อง ชอบถ่ายรูปโน่นนี่ แถมยังมีโน้ตบุ๊คอีกต่างหาก

ซึ่งก็ตรงกับสายงานที่ต้นสร้างขึ้นมาในชุมนุมแหล่ะ (อารมณ์ประมาณว่าทั้งจัดเวที คุมเวที คุมโชว์ ตัดต่อเพลง รันคิวแสดง ฯลฯ -- เรียกหรูๆ ว่าตัวแม่คุมบอร์ดเบื้องหลัง แต่สามัญนิยมเรียก เจเนอรัลเบ๊)

เราก็นะ เห็นว่าหน่วยก้านน่าจะโอเค เลยลองเปิดใจ รับๆ มันมาเทรนงานดู

ผลที่ได้คือ ... ฝีมือยังไม่โอเค

ต้นกะน้องๆ ในฝ่ายเลยพยายามสอนงานมันต่างๆ นานา แต่ก็สอนแนวตัวเอง แบบว่า โยนงานให้ชิ้นนึง แล้วให้ทำเอาเอง ไม่ได้ค่อยมาบอกว่าตรงไหนไม่ได้ จะได้แก้ให้

มันทำไงรู้มั้ยครับ ... มันเล่นโยนงานแม่งให้เพื่อนทั้งกระบิซะงั้น พอเพื่อนทำเสร็จ ก็เอามาให้เราดู

ขอโทษที ระดับตัวแม่เบ๊ มีรึจะดูไม่ออก

 

พอเรียกมาด่า พร้อมเพื่อนที่โดนมันจิกหัวใช้

มันก็เริ่มไปปล่อยข่าวว่า พี่ต้นเสี้ยมน้องให้ตีกันบ้างหล่ะ เป็นคลื่นใต้น้ำ ก่อหวอดปั่นป่วนบ้างหล่ะ

แถมยังมีหน้าไปเสแสร้งเบาหูคนใหญ่ๆ โตๆ หลายคนในชุมนุม จนต้นโดนเล่นงานบ้างหล่ะ

 

ไอเราก็นะ ... ช่างมัน ช่างมัน

 

จากนั้นไม่นาน เพื่อนที่มันเคยจิกใช้ เริ่มทยอยออกจากชุมนุมทีละคนๆ

ต้นก็เริ่มจะหมดความอดทนแล้วเหมือนกัน

 

เผอิ๊ญ...เผอิญ ชุมนุมจัดค่าย แล้วต้นก็เคยทำหนังสือค่ายไว้หนึ่งเล่ม แบบว่างัดเอาความรู้ที่ร่ำเรียนมามาทำ แล้วทีนี้คนใหญ่คนโตในชุมนุม ซึ่งเคยรักเราม๊ากมาก ก็โทรมาจะเอาไฟล์ต้นฉบับ 

ต้นก็บอกว่า อ้าว ไหงได้ขา่วว่าแบ๊กมันทำเสร็จแล้วนี่ ต้นเลยลบทิ้งแล้ว

พี่คนนั้นก็บอกว่า "นี่ตกลงมึงจะช่วยไรน้องไม่ได้เลยใช่มั้ย"

 

งงละสิครับงานเนี้ย...

 

ต้นพอวางสาย จึงโทรหาแบ๊กทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น 

 

ตัวอย่างคำพูด เช่น...

"แบ๊ก ไม่ต้องใส่ใจคำพูดกดดันจากใครนะ ต่อให้คนที่เรารู้จัก ซักแปดสิบ เก้าสิบเปอร์เซ็นต์ จะเสแสร้งกับเรา เราก็ต้องสู้นะลูก"

"โปรแกรม Publisher ทำไม่ได้ไม่เป็นไร ลองดูสิ มันก็เหมือนๆ กับ Word นั่นแหล่ะ"

 

พูดไป แบ๊กก็ร้องไห้งึดๆ ไป ไอเราก็นึกว่า โถๆๆๆ เด็กมันกดดัน

 

วันรุ่งขึ้นได้เรื่องเลยค่า

"พี่ต้นขา" น้องที่สนิทกันโทรมา "แบ๊กมันบอกว่าพี่โทรไปด่ามัน ด่าว่าคนที่มึงรู้จัก แปดสิบกว่าเปอร์เซ็นต์ เค้าเกลียดมึง เสแสร้งกับมึง"

"แล้วยังบอกอีกนะคะว่า อย่างมึงหน่ะ ไม่มีปัญญาทำ Publisher ร้อก"

"จริงเหรอคะพี่"

 

เวรละสิกรู....

 

((มีตอนต่อไป มาอัพเดตพรุ่งนี้ครับ))

 

ป.ล. พิมพ์ไป ก็แค้นไป หนอย...