เมายาคุม
posted on 02 May 2008 03:31 by mido in Miscellaneousหายตัวไปราวหนึ่งอาทิตย์ (ไปช่วยงานน้องมาครับ -- จะบอกทำไมเนี่ย)
โผล่มาวันนี้ เรามาคุยเรื่องยาคุมกันเถอะ
อันแน่ ... ไม่ได้จะมาบอกว่าผมกินยาคุมหรอกนะครับ (ไม่กินอ่ะ ยังไม่อยากสวย -*-) แต่จะมาเล่าเรื่องคนรู้จักหลายๆ คนที่เค้ากินยาคุมกัน
ผู้อ่านบางคนอาจแปลกใจ ยาคุมมันทำไม ผู้หญิงกินยาคุมมันจะแปลกตรงไหน หรือจะให้ท้องยะ
คือถ้าชะนี เอ้ย ผู้หญิงกิน มันก็ไม่แปลกหรอกครับ แต่นี่คือผู้ชาย (ตามรูปกาย) เค้ากินกันนะตัวเอง
อธิบายโดยคร่าว คือ ผู้ชายบางคน ต้องการเปลี่ยนเพศสภาพเป็นผู้หญิง จึงแสวงหาวิธีการต่างๆ
ซึ่งง่ายที่สุดก็คือ ไม่ต้องทำอะไร จู่ๆ ก็แต่งหญิงเลย แต่งหน้าชะเวิบชะวาบ เรียบร้อยเสร็จจบ
แต่ถ้าอยากเปลี่ยนแบบถาวร อันนี้สิ มีปัญหา ...
ปัญหาคือว่า ผู้ชายมี "ปิ๊กาจู" เป็นสัญลักษณ์ประจำตัว แล้ว "พุงปิ๊กาจู" มันทำหน้าที่ส่งฮอร์โมนเข้าตัวที่ชื่อว่า "เทสโทสเทอโรน" ซึ่งทำให้ความเป็นผู้ชายมีมากขึ้น อาทิ กล้ามเนื้อ เสียง ขนาดปิ๊กาจู ขนยุ่บยั่บ และสิว (เอาที่เด่นๆ นะ)
สาเหตุนี้เองที่ทำให้ช่วงก่อนมีข่าวว่าเด็กสาวแรกรุ่นหลายนาง (ข่าวว่า 8 ใน 10 -- ซึ่งเชื่อว่าไม่จริง) นิยมไปตัดพุงปิ๊กาจูทิ้ง จะได้สวยระหง
หากแต่จริงๆ แล้วมีอีกวิธีที่ง่ายกว่านั้น ... ถ้าเราไม่ตัดฮอร์โมนทิ้ง เราก็เพิ่มฮอร์โมนศัตรูมันซะสิ!!!
เนี่ยแหล่ะครับ ที่ทำให้สาวน้อยหลายๆ นางนิยมบริโภคยาคุม
ทีนี้ ทุกคนคงรู้ว่าฮอร์โมนมีลักษณะคล้ายตัวสั่งการในร่างกายของเรา คือถ้าขาด ย่อมเกิดผลเสียแน่นอน
แล้วถ้ามันเกินหล่ะ???
เกริ่นมาซะยาวขนาดนี้ วันนี้เราจะมาคุยกันเรื่อง "ยาคุม" ว่าด้วยอาการ "เมายาคุม" กัน
"เมายาคุม" คืออาการของผู้สาวที่เทคยาคุมประเภทหนึ่ง คือเธอจะไม่สามารถควบคุมสติเธอได้เท่ากับคนปกติ
สังเกตมั้ยครับ ว่ากะเทยแต่งหญิงบางคน จะมีอาการตาลอยๆ เดินเบลอๆ ปากเจ่อๆ ดูวิงเวียนศีรษะไปบ้าง
อาการภายนอกมันประมาณนั้นแหล่ะ ... แต่อาการขณะสื่อสาร เธอจะแบบว่า ... เอ่อ ยังไงดีหล่ะ
มาดูกันเลยละกัน (เรื่องราวต่อไปนี้ ขอใช้ชื่อสมมติ -- กลัวตัวจริงมาตบ
)
...
เพื่อนรุ่นพี่สาวกยาคุมคนนึง ชื่อ แองจี้ (เธอบอกว่า เธอสวยเหมือนแองจี้ เฮสติ้ง -- ขอบอกว่า ผิดพลาดอย่างมีนัยสำคัญอย่างร้ายแรง)
เธอเริ่มเข้าสู่วงการยาคุมตอนประมาณ 5 ปีที่แล้ว และนี่คือบทสนทนาเมื่อราวๆ 2 ปีหลังกินยาคุม (ขนาดที่แรงที่สุดเท่าที่ร้านขายยาจะให้เธอได้ -- แบบเดียวกับผู้หญิงที่ตัดมดลูกแล้วเค้ากินหน่ะ)
ต้น - (เพิ่งเดินออกจากโรงอาหาร แล้วเจอพี่แองจี้) พี่จี้หวัดดีครับ
จี้ - กินข้าวๆ
ต้น - หา! อะไรนะพี่
จี้ - โรงอาหารไง อีนี่โก๊ะเนาะ บ้ารึเปล่า ชั้นชวนแกกินข้าวเนี่ย ไปๆ ชั้นเลี้ยง
ต้น - เพิ่งกินเสร็จอ่ะพี่
จี้ - จริงเหรอ เออๆ
ต้น - (หน้างงๆ) งั้นต้นไปก่อนนะครับ
จี้ - จ้าๆ โชคดี (เดินไปสัก 5 วินาที) เออนี่ ต้นๆ
ต้น - ครับ ว่าไงครับพี่
จี้ - มีตังค์ให้พี่ยื้มมั้ย พี่ไม่ตังค์กินข้าว
และต่อไปนี้ คือบทสนทนาถัดมาอีก 2 ปี (ระหว่างนั้นเธอไปฉีดยาคุมแบบหลอดทุกวัน วันละ 2 หลอด และเพิ่มปริมาณการกินเป็น 5 เม็ดต่อวัน -- ปริมาณจริงทุกประการ)
ต้นและผองเพื่อนๆ กำลังจะไปซื้อของกันที่ห้าง เผอิญเจอพี่จี้
จี้ - อ้าว ไปไหนกันๆ
เพื่อน - ไปห้างค่ะพี่ ไปด้วยกันมั้ย
จี้ - อ๋อ ส้นรองเท้าหักค่ะ
เพื่อน - เอ่อ ... งั้นพวกน้องไปกันก่อนนะคะ
จี้ - เออๆ กินเผื่อพี่ด้วยนะ
เพื่อน - กินอะไรอ่ะคะ
จี้ - ไปเมเจอร์กันไม่ใช่เหรอ ดูหนังเรื่องอะไรหล่ะ
เพื่อนๆ (รวมต้นด้วย) - พี่แองจี้ หวัดดีคร้าบ (รีบเผ่น)
เฮ้อ ...
เนี่ยแหล่ะครับ คืออาการเมายาคุม ...
อาการนี้ไม่ได้เป็นกันทุกคนที่กินยาคุมนะ แต่จะเป็นเฉพาะรายที่ควบคุมไม่ได้จริงๆ
หากพบเห็นใครกำลังเข้าข่าย "เมายาคุม" ควรรีบแนะนำให้หยุดกินไปซักระยะก่อน เพื่อป้องกันการสูญเสียการควบคุมตัวเอง
ด้วยความปรารถนาดี เหอๆ
ป.ล. จริงๆ เธอผู้นี้ยังคงมีวีรกรรมเยอะมาก จนเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ เริ่มสรุปตรงกันว่า เธอ "เฟือนยาคุม" ไปเรียบร้อยแล้ว (ประมาณว่าฟั่นเฟือนไปเรียบร้อยแล้วนั่นเอง)
ป.ล.อีกที -- ไม่ได้แอนตี้คนกินยาคุมนะ แต่ถ้าจะกิน ก็ระวังๆ ไว้หน่อยเน้อ เหอๆ
#1 By iMase on 2008-05-02 08:57