วันนั้น...สัมผัสชั้นเปลี่ยนไป (ตอนที่ 3)
posted on 20 Jun 2007 14:16 by mido in Experienceหายไปจากบล็อกร่วมอาทิตย์...
ป้าด...คิดถึงปานหมีกินปลาคิดถึงปลาแซลมอน...
อัพเรื่องหลอนๆ ต่อดีก่า...
งวดนี้ หลอนไม่มาก แต่ไว้เตือนใจ โดยเฉพาะคนชอบท้าทายนะกั๊บ...
...
เรื่องมันมีอยู่ว่า...
ตอนปี 1 โดะเป็นประธานงานแสดงของชุมนุม (ไม่รู้จับพลัดจับผลูอะไรได้เป็น...)
แล้วทีนี้ ตอนเย็นวันนั้น ระหวางที่โดะทำงานตัดต่อเพลงอยู่ที่หอ...
เพื่อนก็โทรมาตาม... "โดะๆ มาไหว้พระพิฆเนศก่อนเร็ว..."
โดะขี้เกียจ... ก็แบบ "เออๆ เดี๋ยวเสร็จแล้วไป"
โทรตามตอน 4 โมงเย็น ... ไปตอน 4 ทุ่ม
"ห่า... ทำไมเมื่อเย็นไม่มาก่อนอ่ะ ไหว้บูชางานพรุ่งนี้จะได้ราบรื่นนะแก"
"น่าๆ... ยังไงพรุ่งนี้ก็ไหว้อีกรอบไม่ใช่หรอ... มันก็เหมือนๆ กันแหล่ะน่า..." โดะตอบ
"ก็แค่พิธีการ จะเอาอะไรมากวะ"
"เฮ้ย..โดะ อย่าท้าทายท่านสิ ไม่ดีนะเว้ย"
"โอเคๆ ขอโทษค้าบ...บ"(ทำท่ายียวนสุดฤทธิ์)
"ระวังเหอะมึง" เพื่อนเตือน
....นั่งทำงานต่อที่ลานหน้าห้องชุมนุม...จนถึงตี 1 กว่าๆ
"โดะ ไปตัดใบตองกันเต๊อะ" เพื่อนเรียก
"ตัดมาทำไมอ่ะ"
"จะได้ทำกระทงใส่อาหาร ตอนไหว้พรุ่งนี้ไง"
"เออๆ" โดะตอบ "ใส่จานปาสติกไม่ได้หรอ ขี้เกียจไปอ่ะ"
"มึงไปกะกู...เดี๋ยวนี้!!!" เพื่อนด่าเข้าให้
โดะเลยรับหน้าที่สารถี พาเพื่อนน้องนีซ้อนท้ายจักรยานไปตัดใบกล้วยในมหา'ลัย (เปลี่ยว + มืดมาก)...
ขี่ไป...ขี่ไป...จนกระทั่ง...
ไม่รู้เหมือนกันนะ...ว่าอะไรดลใจ...โดะเลยหันกลับไปมองหน้าเพื่อน...
โอเค หน้ายังอยู่ครบ...ไม่มีอะไร...
หันกลับมามองทาง...
ชะแว้บ...
เฮ้ย...เงากรู...
ไมมัน "ไม่มีหัว" แว้วอ่ะ...
เห็นจะๆ เรยก๊าบ... ตัวตรง ขาถีบจักร แต่หัวไม่มี.....
โดะตัวแข็งทื่อ...จะหยุดขี่ก็ไม่กล้าหยุด...
"โดะ...เป็นไร..."
"มึง...กรูเห็น...กรูเห็น..."
"โดะจ๊ะ" เพื่อนบอก "เห็นอะไรก็ไม่ต้องบอกนะ...ขี่กลับได้เลย...ไม่ต้องตัดก็ได้"
.............
เรื่องจริงเรื่องนี้ สอนให้รู้ว่า "อย่าท้าทายนะจ๊ะ เด็กดี"
.............
ป.ล. กลับถึงห้องชุมนุม นั่งขอขมาท่าน + แก้เคล็ดทุกอย่างเท่าที่ทำได้ (เป็นไงหล่ะ สมน้ำหน้า)
#1 By KusaYoshi on 2007-06-20 15:19