วันนั้น...สัมผัสชั้นเปลี่ยนไป
posted on 04 May 2007 04:06 by mido in Experienceไม่ได้อัพบล็อกซะนาน
เฮ้อ...ทำไมคนใกล้จบมันถึงยังมีงานหนักฟร่ะ... (ได้ข่าวว่าทำงานหนักกว่านี้...TT_TT)
แถมเกรดออกมายังแบบ...เฮ้อ เศร้า (C+ ล้วน 5 ตัวรวด -- สมน้ำหน้าตัวเอง ดันไม่เข้าเรียน)
ฉะนั้น... เรามาอัพบล็อกแก้เซ็งกันดีกว่า...
เรื่องมันมีอยู่ว่า...
คืองี้ครับ โดะสอบได้มหาวิทยาลัยในกรุงเทพฯ โดะก็ต้องเดินทางมาเรียนที่ กทม. ใช่มั้ย บวกกับความที่อยากเดินทางชิวๆ ไม่ต้องรีบร้อนอย่างรถทัวร์ หรือเครื่องบิน โดะเลยนั่งรถไฟชั้นสองปรับอากาศ กะว่าได้ดูวิวไปด้วยในตัว (*** ใครนั่งรถไฟสายใต้ แนะนำว่าก๋วยเตี๋ยวราชบุรี กล่องละ 10 บาท อร่อยมากมาก ***)
นั่งไปเรื่อยๆ ตั้งแต่หกโมงเย็น พอสองทุ่มกว่าๆ พนง.รถไฟก็เริ่มตระเวนทำที่นอน (เค้าจะดึงเบาะที่นั่งออกตามล็อคสลัก แล้วกลายเป็นเตียง พร้อมปูเบาะ วางหมอนให้เรียบร้อย) โดะก็เลยขึ้นไปนอนข้างบน (เอาตั๋วเตียงบนครับ ลำบากหน่อย แต่เย็นดี) นอนเล่นไปมาแล้วก็หลับไปเฉ้ย...
หลับตั้งแต่สามทุ่มยันตีหนึ่งกว่าๆ...
จู่ๆ ก็สะดุ้งตื่นขึ้น...
เพราะ...
ปวดฉี่...
เลยไปฉี่...
ทีนี้ รถไฟชั้นสอง ถ้าเตียงบน มันจะต้องขี้น-ลงบันไดใช่มั้ยครับ โดะก็ลงบันไดมา พลางมองหาประตู...
ประตูใกล้...ต้องเดินข้ามโบกี้ไปเข้าห้องน้ำอีกขบวนนึง... ถ้าตอนเช้าๆ ก็โออยู่หรอก... นี่ตี 1 แถมยังต้องผ่านรอยต่อที่มีแค่ยางหุ้มข้อต่อโบกี้อีก...ม่ายหวายแฮะ...
ไปเข้าประตูไกลดีกว่า...อย่างน้อยก็ยังอยู่ในตู้เราเนาะ...
เดินไปจนถึงประตู...ยืนรอ... (ประตูรถไฟโดยปกติจะปิด-เปิดอัตโนมัติ ต่ถ้าไม่เปิด เราก็กดปุ่มให้เปิดได้)
ไม่เปิดซะที...
โอ้ย...เข้าฟากโน้นก็ได้วะ...
แค่คิดจบปุ๊บ...ประตูเปิดทันที...
อืม...รถไฟไทย
โดะก็รีบเข้าไป... ฉี่เสร็จเรียบร้อย... ออกมาล้างหน้าต่ออีกนิดนึงเพราะหน้ามันเมือก...
เสร็จแล้วก็จะเข้าไปในโบกี้...
ประตูไม่ยอมเปิด...
ยืนรอก็ไม่เปิด...
กดปุ่มเปิด...กด 1 ที ไม่เปิด...
กด 2 ที... ไม่เปิด
กดย้ำๆ กะให้ปุ่มพัง... ก็ยังไม่เปิด!!!!!
เอ๊ะ... ยังไง
เผอิญหันไปเจอกองหมอนกับผ้าห่มวางอยู่ในซอกพอนอนคนเดียวได้...
ตกลงชั้นต้องนอนตรงนี้ใช่มั้ยหืม...
จู่ๆ... แค่คิดถึงตรงนี้... ประตูก็เปิดออกโดยพลัน...
O_o"
อะไรกันวะเนี่ย!!!
...
...
เดินกลับที่นอนไป พลางนึกไป...
เอ๊ะ สายใต้เราก็ประวัติไม่ใช่ย่อยนะ ... เอ๊ะ หรือว่าเราคิดมากไปเอง ... นั่งมาก็หลายรอบแล้วนะ ... อืม คิดมากแหล่ะ รถมันเก่าแล้ว ...
คิดไปเรื่อยๆ จนถึงที่นอน เผอิญนึกขึ้นได้ว่า ยังไม่ได้ยินเสียงประตูปิดเลยนี่ (คือตอนนั้นมันเงียบจนขนาดอยู่ในห้องน้ำ ยังได้ยินเสียงประตูไฮดรอลิกปิดเลยครับ)
หันกลับไปดู...
มันยังไม่ปิดจริงด้วย...
ฮ่วย...รถเก่าจริงๆ... กรูเดินไปปิดให้ก็ได้ฟร่ะ...
กำลังจะเดินกลับ...
ฟึ่บ... ประตูรถไฟปิดลง...
พร้อมๆ กับ...
เงาคนเดินทะลุจากนอกขบวนรถไฟ ผ่านขบวนไปยังอีกฟากนึง!!!
"O_O"
...
...
...
ป.ล. ===> วันนั้นรีบนอนคลุมโปง สวดนะโม 3 จบอย่างเร็ว ต่อด้วยบทสรภัญญะพุทธคุณ ธัมมคุณ สังฆคุณ และชยสิทธิคาถา -_-
ป.ล.อีกที ===> และหลังจากวันนั้น สัมผัสโดะก็เริ่มเปลี่ยนไป...
รถไฟผีฉิงงงงงงงงงงงงงงง ..
มิน่าละ .. มีน้องงงงงงงโดะโคนนนนนเดียววววที่มาเม้นนนบล็อกกกกกกพี่ เหอออ เหออ เหออออ ..
น้องโดะน้อยมีซิกส์เซนซ์ซะงั้น ..
ของพี่ปอเจอขานักเรียนหญิงแบบโปร่งใสทะลุผ่านกำแพงห้องน้ำตอน ม. 2 ค่ะคุณน้อง .. หัวตั้งแบบว่าตั้งเป็นกระจุกเรยค่ะ .. มันส์มาก แต่อย่าได้พบเจอกันอีกเลยเหอะ ..
..
"ไอ ซี เดธ ปีโป้"
#1 By P O R on 2007-05-04 16:23