ได้ฤกษ์ตอนที่ 3.2 ซะที หลังจากเมื่อวาน (หรือว่าเมื่อเช้า...) กำลังจะพิมพ์ต่อแล้วดันง่วงคาคอมซะงั้น... สงสัยเป็นเพราะตื่นเช้าไปแน่เรย (ช่วงก่อนตื่นบ่าย 3 เมื่อวานตื่น 10 โมงครึ่ง -_-")

ว่าแล้วก็เริ่มต่อกันเลย... ก่อนจะแฉตัวเองไปมากกว่านี้เนาะ...


ตอนที่ 3 (ต่อ)

หลังจากวันนั้น โดะก็ได้เอาเรื่องนี้ไปปรึกษาพี่ๆ ในชุมนุม ทั้งที่สนิทและไม่สนิทเท่าไหร่ อารมณ์เด็กปี 1 ด้วยมั้ง เลยไม่อยากมีเรื่องหมางใจกับพี่ๆ ทีนี้ ด้วยความเป็นห่วงของพี่บางคน เรื่องเลยไปถึงวุฒิ...

พอถึงวันประชุม วุฒิก็เลย...

สารภาพผิด... ไม่ใช่เลยค่ะ...

นิ่งเฉย... ถ้าทำหยั่งงี้ ก็ดีสิคะ...

เธอร้องไห้ สะอื้นไห้ บีบน้ำตาจระเข้อันแสนสกปรกนั่นออกมา และบอกว่า...

"ไม่คิดเลยว่าโดะจะคิดกับพี่ในแง่ร้ายได้ถึงขนาดนี้"

!!!!!!!

สถานภาพของโดะ จากโจทก์ กลายเป็นจำเลยไปในทันที... ขนาดเมทโดะได้ฟังยังอึ้ง... วุฒิเล่าว่าที่เธอทำไปทั้งหมดคือเพื่อให้โดะปรับปรุงนิสัยการนอนการตื่นเสียใหม่ และโดะเพิ่มเรื่องที่เธอหัวเราะเยาะ รวมถึงที่โดะร้องไห้ลงไปเอง...

"ทุกคนไม่เห็นเหรอ วันนั้นโดะไม่มีน้ำตาเลยซักแอะ" (ก็ได้สิ กูหยุดร้องไปแล้วนี่)

สรุปว่าวันนั้นวุฒิโดนแค่ตักเตือนว่า "คิดดีแล้ว แต่ควรเบาลงไป" ส่วนโดะโดนสวดยับว่าตีความเจตนารุ่นพี่ผิด แล้วมาฟ้องเอาเรื่อง!!!

เวรกรรมที่สุดในโลก!!!

ที่สำคัญคือ ตอนประชุมเสร็จ วุฒิเดินมาหาโดะ จับมอทั้งสองข้างกุมขึ้นแล้วพูดว่า "โดะเข้าใจพี่นะ" หน้ายิ้ม ทุกคนเห็นประทับใจ ... หารู้ไม่ ว่าเล็บมือทั้ง 10 ของเธอจิกมือโดะจนแน่น (ร้องไม่ออก)

วันนั้นสิ้นหวังสุด... ประมาณว่าอะไรวะเนี่ย... กรูผิดเหรอที่เล่าให้พี่ฟัง... และเรื่องทั้งหมดนี่กรูผิดหร้อ...

ระหว่างสิ้นหวัง เดินคอตก... มีรุ่นพี่ปี 3 (ณ ตอนนั้น) คนหนึ่งเดินมาและบอกกับโดะว่า...

"พี่ไม่เข้าข้างใครหรอกนะ แต่จำเอาไว้นะโดะ จนกว่าคนเงียบจะเผยธาตุแท้ออกมา คนเงียบจะชนะคนพูดเสมอ"

โอ้ว...สัจธรรมอันยิ่งใหญ่...

หลังจากวันนั้น โดะได้เรียนรู้สองอย่าง คือ เรียนรู้ที่จะเงียบ และเรียนรู้ที่จะตอบโต้...

เช่น วุฒิมาขอนั่งซ้อนท้ายจักรยานในอีกสามวันต่อมา โดะก็บอกดักคอว่า "โดะขี่ไม่เก่งนะพี่"

"ไม่เป็นไร พี่รู้อยู่แล้ว" เธอพูดแล้วยิ้มตอแหลๆ โจ๊ะนึง...

โอเค...ได้...จัดให้!!!

คือคุณเธอเล่นนั่งแบบซ้อนท้ายมอ'ไซค์ด้วยไงครับ (ที่ผู้หญิงจะเอาขาทั้งสองข้างไว้ด้านเดียวกันอ่ะ) แล้วจุดที่ผ่านมันโค้งแคบพอดี...


ควับ...แอ่ก!!!!!


หล่นโครมลงไปซะ...แล้วเหมือนโชคเข้าข้าง...ตรงนั้นเป็นแอ่งน้ำขังจากฝนตกพอดี...

"อีโดะ!!! มึง...มึงแกล้งกูใช่มั้ย...อีเอี้ย..."

"เปล่านะพี่...โดะบอกว่าไงว่าโดะขี่ไม่เก่ง"

"ไม่จริง...มึงแกล้งกู"

"ไม่นะ...พี่บอกเองนี่ ว่ารู้อยู่แล้วว่าโดะขี่ไม่เก่ง" โดะตอบ "ว่าแต่จะซ้อนน้องไปอีกมั้ยครับ"

"ไม่โว้ย" วุฒิเดินตูดบิดจากไป พร้อมชุดนักศึกษาหญิงเอว 34 ของเธอที่ชุ่มน้ำขังไปเรียบร้อยแล้ว

เหอๆๆๆๆๆๆๆๆ (รู้มาทีหลังว่าเธอไปเล่าต่อ แต่ทุกคนบอกเธอเป็นเสียงเดียวกันว่า น้องมันบอกแล้ว ไม่เชื่อเอง)

เรื่องระหว่างวุฒิกับโดะก็ดำเนินต่อมาเรื่อยๆ ต่างคนต่างตอแหลใส่กันแบบไม่บันยะบันยัง (ยิ้มมา-ยิ้มตอบ พูดมา-พูดตอบ เนื้อหาฟังเผินๆ จะนึกว่ารักกันมาก แต่ถ้าฟังดีๆ จะรู้ว่า... เอ๊ะ หลอกด่ากันทุกคำเลยนี่)

และแล้ว...ชนวนเหตุแรกที่ทำให้ทุกคนประหลาดใจในพฤติกรรมของวุฒิ (เดิม ทุกคนในชุมนุมจะมองว่าวุฒิเป็นคนดีมากๆ) ก็เริ่มขึ้น...

ซึ่งเรื่องก็ดันเกี่ยวข้องกับโดะอีกนั่นแหละ...

คือช่วงนั้น โดะปิดเทอม และรับปากยายว่าจะไปเยี่ยมน้องสาว (ลูกพี่ลูกน้อง) ที่ออสเตรเลียกับยาย (ยายให้ไปฟรี เป็นล่ามให้ ... เย้ๆ เที่ยวฟรี)ทีนี้ ระหว่างนั้น โดะก็ต้องเตรียมตัว... ไหนจะวีซ่า พาสพอร์ต เสื้อผ้า เช็คข้อมูล เตรียมร่างกายนิดหน่อย... อู๊ย... สารพัด

อยู่ดีๆ เจอข่าวว่า "โดะพิมพ์ด่าวุฒิในเว็บบอร์ดชุมนุม"

ที่สำคัญ เจอในวันที่โดะกำลังจะขึ้นเครื่อง!!!!!!!!!!

บ้าป่าว!!! น้องในชุมนุม (ตอนนั้นโดะอยู่ปี 2 แล้ว) โทรมาบอกตอนประมาณเที่ยง ว่าเกิดเรื่อง พอโดะรู้เรื่องเข้า เลยโทรหาพี่ๆ เพื่อนๆ ในชุมนุม เค้าบอกว่า "วุฒิเป็นคนเล่า" และงงว่าโดะจะทำไปทำไม

นั่นสิคะ...โดะจะทำไปทำไม และเอาเวลาที่ไหนไปทำ...

ทีนี้ ครั้นจะเช็คกระทู้ว่าใครทำ ก็ไม่ทันแล้วใช่มั้ยค่ะ ... ไหนๆ ก็ไหนๆ เลยไปยืมเครื่องน้องที่เมลเบิร์นเช็คกระทู้ดูซะ...

กระทู้พิมพ์ตอนตี 5 ด้วยเลข IP ที่คุ้นมากมากถึงมากที่สุด...

เลยลองไปเช็คกระทู้ที่ตัวเองเคยโพสด้วยเครื่องคอมที่หอ... เฮ้ย!!! เลขเดียวกัน...

แถมเมทโดะตอนนั้นก็กลับบ้านด้วย!!!

ใครโพสฟร่ะ!!!

โดะเล่าเรื่องนี้ให้น้องคนที่แจ้งข่าวโดะฟังทางเอ็มเอสเอ็น และให้ช่วยสืบว่าใครเบิกกุญแจสำรองที่หอไปบ้างรึเปล่า...

อีก 3 วันต่อมารู้ผลค่ะ... น้องเค้าบอกว่า...

"พี่โดะฟังดีๆ นะคะ"

"ครับ"

"คืองี้ค่ะ แอนไปถามพี่ที่เบิกกุญแจมาแล้ว"

"พี่เค้าเลยให้แอนดูระเบียนยืมกุญแจ"

"แอนเห็นมีคนยืมวันที่โพสเลยค่ะพี่ เวลาตี 2 ครึ่ง"

"ชื่อ ------------------------ (ชื่อจริงของวุฒิ) ค่ะ"

โอ้ว!!!!!!!!!!! ร้ายมากกกกกกกกกกกก

แถมน้องเค้ายังพิมพ์ต่อว่า "ตอนนี้ยังไม่คืนกุญแจเลยนะคะพี่"

...เหอ-เหอ-เหอ อีวุฒิ มึง...

"แอน อย่าเพ่ิงไปบอกใครนะ เดี๋ยวเรื่องนี้พี่จัดการเอง"

"ค่ะพี่ แต่อย่าแรงนะคะ"

ค่ะ คุณน้อง... งานนี้ โยนขี้กันขนาดนี้ อย่าอยู่เลยค่า...

(โปรดติดตามตอนต่อไป -- อีกกี่ตอนเนี่ย ดูท่าจะนานนิดนึง อิอิ)

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry


โหหหหห ..เพื่อนแบบนี้... ไม่ต้องไปคบหรอกค่าทั่น

ทำเราหัวเสียเปล่าๆ

*ชอบตรงยิ้มมา ยิ้มตอบ แต่จริงๆหลอกด่ากันทุกคำอะค่ะ แรงดี 55555+

#1 By ★ teyu >> อีบ้า ★ on 2007-04-23 21:52

จ๊อด เยี่ยมมาก หักเหลี่ยมสุดๆ
ช็อตจักรยานล้มนั่นอยากดูจังค่ะ!

จะรออ่านตอนต่อไปนะคะ กำลังมันส์

ว่าแต่ หวังว่าตอนนี้เรื่องคงเคลียร์แล้วใช่มะคะ? (แอบเป็นห่วง)

#2 By Valentino on 2007-04-24 04:24

ไม่พูดดีกว่าเดี๋ยวจะว่าแรงไป
.
แต่ขอสนับสนุนเต็มที่ให้คว่ำบาตรคนแบบนี้ (ทำให้ข่าวฉาวไปทั่ว ม. แล้วไม่มีใครคบยิ่งดี)

#3 By renkung on 2007-04-24 08:04

ได้เวลาสนุกแล้วสิ ..

ได้เวลาสนุกแล้วสิ ..

..

เอิ๊กๆ ..

น้องโดะจิต้องจิกแล้วเชิ่ด ให้หล่อนจมดินไปเรยนะคะ .. พี่ปอเอาใจช่วยสุดริดและจะมาตามลุ้นในตอนต่อไปค่ะ ..

#4 By P O R on 2007-04-24 11:56

อึ้งกิมกี่
เง้อมีงี้ด้วย....
อันนี้ก็แลวแต่เจ้าตัวหน้อว่าจะต้องทำไง

แล้วก็ขอบคุณที่มาคอมเม้นน่า
ว่างๆ จะแวบมาบ่อยๆ
ก็ระวังอยู่อ่ะค่ะก็ให้เค้มไปเลย ...อิอิ
ขอบคุณที่มาเม้นนา...
เปลี่ยนจาก 'งานที่มั่นคง' เป็น 'คนที่เรารัก' ..ขอบคุณนะคะ ทำให้เลือกได้ง่ายขึ้นเป็นกองเลย .. ตอนนี้ปอก็เลือกแล้วอ่ะ เลือกคนทีเรารักค่ะ และก็ยังทำงานที่มั่นคงอยู่

#8 By oOPORPOROo on 2007-04-25 10:25